ماندگاری و نتیجه عمل ابدومینوپلاستی
ماندگاری و نتیجهٔ عمل ابدومینوپلاستی (تامیتاک) تا حد زیادی به این بستگی دارد که دقیقاً چه کاری در عمل انجام شده و بعد از عمل سبک زندگی و تغییرات وزن/بارداری چگونه باشد. جمعبندی کاربردی:
نتیجهٔ ابدومینوپلاستی معمولاً چیست؟
– صافتر و سفتتر شدن شکم با برداشتن پوست و چربی اضافه (بهخصوص زیر ناف).
– بهبود شلی و افتادگی پوست (خصوصاً پس از بارداری یا کاهش وزن).
– در بسیاری از موارد، ترمیم جداشدگی عضلات شکم (دیستاز) انجام میشود که میتواند کمر/شکم را جمعتر نشان دهد و گاهی به بهبود حس ثبات تنه کمک کند.
– ناف معمولاً جابهجا/بازسازی میشود (در ابدومینوپلاستی کامل).
– اسکار (جای زخم) خطی در پایین شکم ایجاد میشود که با لباس زیر/مایو معمولاً پوشیده میشود، ولی دائمی است (با گذر زمان کمرنگتر میشود).
ماندگاری نتیجه چقدر است؟
– اگر وزن ثابت بماند و بارداری بعد از عمل رخ ندهد، نتیجه اغلب طولانیمدت (سالها تا حتی دائمی) باقی میماند.
– با این حال، بدن همچنان تحت تأثیر پیری پوست، تغییرات هورمونی، نوسان وزن قرار میگیرد؛ یعنی ممکن است با گذشت سالها کمی شلی یا تغییر شکل برگردد، اما معمولاً به وضعیت قبل برنمیگردد مگر با تغییرات بزرگ وزن/بارداری.
مهمترین عواملی که ماندگاری را کم میکنند
– بارداری بعد از عمل (میتواند پوست را دوباره بکشد و ترمیم عضلات را باز کند).
– نوسان وزن یا افزایش وزن قابل توجه.
– سیگار/قلیان و نیکوتین (هم ریسک عوارض را بالا میبرد هم کیفیت ترمیم را کم میکند).
– کیفیت پوست/ژنتیک، و اینکه لیپوساکشن همراه انجام شده یا نه.
چه زمانی نتیجه نهایی مشخص میشود؟
– بلافاصله بعد از عمل شکم صافتر به نظر میرسد، اما ورم و سفتی طبیعی است.
– معمولاً:
– ۲–۶ هفته: بخش زیادی از ورم کم میشود، فرم قابلقبولتر میشود.
– ۳ ماه: بخش عمده نتیجه دیده میشود.
– ۶–۱۲ ماه: شکل نهایی و نرم شدن بافتها و بهتر شدن اسکار.
نکات مهم درباره «نتیجه»
– ابدومینوپلاستی جایگزین کاهش وزن نیست؛ بهترین نتیجه وقتی است که فرد نزدیک وزن هدف باشد.
– اگر مشکل اصلی چربی داخل شکمی (احشایی) باشد (شکم سفت و برآمده از داخل)، با تامیتاک به طور کامل برطرف نمیشود.
– اگر فقط شلی زیر ناف کم باشد، ممکن است مینیابدومینوپلاستی کافی باشد (اسکار کوتاهتر، دستکاری ناف کمتر/ندارد).
مراقبتهایی که به ماندگاری کمک میکند
– ثابت نگه داشتن وزن (تغذیه و ورزش منظم).
– تقویت عضلات مرکزی بدن بعد از اجازه پزشک.
– پرهیز از نیکوتین.
– مدیریت یبوست/سرفه مزمن (فشار شکمی زیاد در اوایل به ترمیم آسیب میزند).
ریسکها و محدودیتها (برای تصمیمگیری واقعبینانه)
عوارض ممکن شامل: تجمع مایع (سروما)، عفونت، باز شدن زخم، نکروز پوستی (بهویژه با نیکوتین)، لخته خون، بیحسی ناحیه پایین شکم، اسکار برجسته/بدشکل، عدم تقارن. انتخاب جراح مجرب و رعایت مراقبتها نقش بزرگی دارد.
اگر بگویید سن، BMI/وزن و قد، سابقه بارداری، کاهش وزن اخیر، و اینکه مشکل اصلیتان پوست اضافه است یا برجستگی شکم، میتوانم دقیقتر بگویم احتمالاً چه نوع ابدومینوپلاستی مناسبتر است و ماندگاری در شرایط شما چطور خواهد بود.
برای مشاوره از طریق واتساپ لطفا کلیک کنید
- لطفا اگر اطلاعات پزشکی دارید ، ارسال کنید
- لطفا اگر بیماری دارید یا دارو مصرف می کنید ، اطلاع دهید
- لطفا نام و سن خود را بگویید
دلایل برگشت شکم بعد از ابدومینوپلاستی
برگشت یا «دوباره برجسته شدن شکم» بعد از ابدومینوپلاستی معمولاً به یکی از چند علت اصلی برمیگردد. بعضیها واقعاً برگشتِ نتیجه هستند (مثل افزایش وزن/بارداری)، بعضیها هم تصور برگشت بهخاطر ورم، گاز، یا شلی خفیف هستند.
1) افزایش وزن و نوسان وزن
– شایعترین علت.
– با چاق شدن، چربی زیر پوست و نیز داخل شکم (چربی احشایی) زیاد میشود و شکم دوباره جلو میآید.
– حتی ۵–۱۰ کیلو افزایش وزن میتواند تفاوت واضح ایجاد کند.
2) بارداری بعد از عمل
– میتواند پوست را دوباره کش بیاورد و مهمتر اینکه ترمیم دیستاز (جمع کردن عضلات) را شل یا باز کند.
– اگر قصد بارداری دارید، معمولاً توصیه میشود عمل را به بعد از آخرین بارداری موکول کنید.
3) ورم طولانیمدت و روند طبیعی ترمیم
– تا ۳ ماه ورم قابل توجه طبیعی است؛ در برخی افراد ۶–۱۲ ماه طول میکشد تا کاملاً بخوابد.
– ورم معمولاً عصرها بیشتر میشود و با ایستادن طولانی بدتر است.
– اگر زود قضاوت شود، ممکن است «برگشت» تلقی شود.
4) تجمع مایع (سروما) یا هماتوم
– سروما (جمع شدن مایع زیر پوست) میتواند شکم را بادکرده/برجسته نشان دهد.
– گاهی نیاز به تخلیه با سرنگ/سونوگرافی دارد.
– هماتوم (خونمردگی تجمعی) هم کمتر شایع ولی ممکن است.
5) جداشدگی دوباره عضلات شکم (عود دیستاز) یا ترمیم ناکافی
– اگر در عمل ترمیم عضلات انجام نشده باشد، یا به هر دلیل ترمیم دوام نیاورد، برجستگی مرکزی (خط وسط) ممکن است برگردد.
– عواملی که ریسک عود را بالا میبرند:
– زور زدن زودهنگام، فعالیت سنگین یا تمرین شکم قبل از اجازه پزشک
– سرفه مزمن، یبوست شدید، بلند کردن بار سنگین
– بارداری، افزایش وزن
– در برخی موارد کیفیت بافت/ژنتیک
6) فتق (Hernia) یا فتقهای کوچکِ پنهان
– فتق ناف یا خط وسط میتواند باعث برجستگی موضعی شود.
– گاهی قبل از عمل وجود داشته ولی تشخیص داده نشده یا بعداً ایجاد/آشکار شده است.
– معمولاً برجستگی با زور زدن بیشتر میشود و ممکن است درد/احساس کشش بدهد.
7) چربی احشایی زیاد (داخل شکم)
– ابدومینوپلاستی پوست و چربی زیرپوستی را اصلاح میکند، نه چربی احشایی را.
– اگر «شکم سفت و گرد» از داخل باشد (نه شلی پوست)، با گذر زمان و سبک زندگی میتواند دوباره غالب شود.
8) شلی پوست با گذر زمان/کیفیت پوست
– افزایش سن، آفتاب، ژنتیک، کاهش وزنهای مکرر، یا کیفیت پایین کلاژن میتواند باعث شلی تدریجی شود.
– این حالت معمولاً آهسته و تدریجی است نه ناگهانی.
9) مشکلات گوارشی و اتساع شکم
– نفخ، یبوست، عدم تحمل غذایی (مثلاً لاکتوز)، یا سندروم روده تحریکپذیر میتواند شکم را روزانه برجسته کند.
– معمولاً صبح کمتر و طی روز بیشتر میشود و با دفع/کاهش نفخ بهتر میشود.
10) عوامل تکنیکی/انتظار غیرواقعبینانه
– نوع عمل (مینی vs کامل)، میزان لیپوساکشن همراه، و نحوه فرمدهی میتواند روی نتیجه اثر بگذارد.
– اگر مشکل اصلی پهلوها/پشت یا چربی احشایی بوده، «صاف شدن کامل» ممکن است از ابتدا واقعبینانه نبوده باشد.
چه زمانی باید حتماً به پزشک مراجعه کنید؟
– برجستگی یکطرفه یا موضعی، دردناک، گرم/قرمز
– تب یا ترشح از زخم
– تنگی نفس، درد ساق پا (اورژانسی)
– برجستگی که با فشار/دراز کشیدن تغییر میکند (شک به فتق/سروما)
ابدومینوپلاستی برای ترک های پوستی چقدر موثر است
اثر ابدومینوپلاستی روی ترکهای پوستی (استریا) «متوسط و محدود» است و به محل ترکها بستگی دارد، نه صرفاً تعدادشان.
چقدر مؤثر است؟
1) ترکهای زیر ناف (روی پوست اضافه)
– معمولاً بیشترین بهبود را دارند.
– چون در ابدومینوپلاستی کامل، بخش قابل توجهی از پوست زیر ناف برداشته میشود؛ ترکهایی که روی همان قسمت باشند ممکن است تا حد زیادی حذف شوند (گاهی تقریباً کامل).
2) ترکهای بالای ناف
– معمولاً حذف نمیشوند.
– با کشیده شدن پوست به پایین، ممکن است کمی پایینتر جابهجا شوند و گاهی کمتر به چشم بیایند، اما از بین رفتن کامل انتظار واقعبینانهای نیست.
3) ترکهای پهلوها/فلنکها
– معمولاً اثر کمتر است، مگر اینکه همراه با برداشتن پوست همان ناحیه یا روشهای مکمل انجام شود.
چه نوع ترک بهتر جواب میدهد؟
– ترکهای سفید/نقرهای (قدیمی): با جراحی فقط اگر در پوست برداشتهشده باشند حذف میشوند؛ در غیر این صورت معمولاً فقط کمی بهتر دیده میشوند.
– ترکهای قرمز/صورتی (جدیدتر): با درمانهای پوستی (لیزرها، میکرونیدلینگ…) بیشتر از جراحیِ صرف قابل بهبودند، ولی باز هم «محل ترک» تعیینکننده است.
واقعیت مهم
ابدومینوپلاستی درمان اختصاصی ترک پوستی نیست؛ درمان اصلیِ ترکها معمولاً روشهای پوستی است، اما ابدومینوپلاستی میتواند ترکهای ناحیهای را که برداشته میشود حذف کند.
چه چیزهایی نتیجه را بهتر/بدتر میکند؟
– میزان پوست اضافه زیر ناف: هرچه بیشتر، احتمال حذف ترکهای زیر ناف بیشتر.
– نوع عمل (کامل vs مینی): مینیابدومینوپلاستی پوست کمتری برمیدارد ⇒ اثر کمتر روی ترکها.
– کیفیت پوست/سیگار و نیکوتین: روی ترمیم و کیفیت اسکار/پوست اثر منفی دارد.
– اسکار جراحی: ترکها ممکن است کمتر شوند، ولی در عوض جای بخیه پایین شکم باقی میماند (دائمی، معمولاً با زمان کمرنگتر).
اگر هدف اصلیتان ترکهاست، گزینههای مکمل
برای ترکهایی که باقی میمانند (خصوصاً بالای ناف):
– لیزر فرکشنال (CO2/Er:YAG) یا RF فرکشنال
– میکرونیدلینگ (گاهی با PRP)
– رتینوئیدهای موضعی (اگر باردار/شیرده نباشید)
جای بخیه ابدومینوپلاستی چقدر می ماند
جای بخیه (اسکار) ابدومینوپلاستی بهطور کلی دائمی است؛ یعنی کامل “محو” نمیشود، اما در بیشتر افراد طی زمان کمرنگتر، صافتر و کمتر جلبتوجه میشود.
معمولاً چقدر طول میکشد تا اسکار جا بیفتد؟
روند طبیعی “رسیدن/بالغ شدن” اسکار:
– ۲–۶ هفته اول: قرمز/صورتی و گاهی برجسته، ممکن است خارش یا سفتی داشته باشد.
– ۲–۶ ماه: معمولاً بیشترین قرمزی و برجستگی در همین بازه دیده میشود.
– ۶–۱۲ ماه: کمکم روشنتر و نرمتر میشود.
– ۱۲–۱۸ (گاهی تا ۲۴) ماه: نتیجه نهایی اسکار معمولاً مشخص میشود.
> پس: اسکار میماند، ولی ظاهرش معمولاً تا حدود ۱ تا ۱.۵ سال بهمرور بهتر میشود.
اسکارها کجا هستند؟
– یک خط افقی پایین شکم (معمولاً داخل محدوده لباس زیر/مایو)
– در ابدومینوپلاستی کامل معمولاً دور ناف هم یک اسکار ظریف ایجاد میشود.
چه چیزهایی باعث میشود جای بخیه بیشتر بماند/بدتر شود؟
– ژنتیک (سابقه گوشت اضافه/کلوئید)
– تیره بودن پوست (ریسک هایپرپیگمنتیشن/کلوئید در برخی افراد بالاتر است)
– سیگار/قلیان و نیکوتین
– عفونت، باز شدن زخم، سروما
– کشش زیاد روی خط بخیه (فعالیت سنگین زودهنگام، نوسان وزن)
– آفتاب روی اسکار (تیرهترش میکند)
برای بهتر شدن جای بخیه چه کارهایی معمولاً توصیه میشود؟
(با اجازه جراحتان و بعد از بسته شدن کامل زخم)
– ژل یا ورق سیلیکون به مدت حداقل ۲–۳ ماه (گاهی ۳–۶ ماه)
– ضدآفتاب روی اسکار (اگر در معرض نور است) تا ۶–۱۲ ماه
– ماساژ اسکار وقتی جراح اجازه دهد
– اگر اسکار برجسته/خارشدار/رو به رشد باشد: تزریق کورتون داخل اسکار، لیزر، یا درمانهای ترکیبی میتواند خیلی کمک کند.
چه زمانی باید پیگیری کنید؟
اگر اسکار:
– بعد از ماههای اول بدتر و برجستهتر میشود،
– خیلی خارشدار/دردناک است،
– یا از محدوده خط بخیه گسترش پیدا میکند (شک به کلوئید)،
بهتر است برای درمان زودتر به جراح/متخصص پوست مراجعه کنید.
چه ورزش هایی به ماندگاری بعد ابدومینوپلاستی کمک می کند
ورزشهایی که به ماندگاری نتیجه بعد از ابدومینوپلاستی کمک میکنند، آنهایی هستند که:
1) وزن و چربی احشایی را کنترل کنند (چون چربی داخل شکم میتواند شکم را دوباره برجسته کند)
2) عضلات مرکزی (core) و لگن/باسن را قوی کنند تا فشار درست پخش شود و شکم “به جلو هل داده نشود”
3) بدون فشار زودهنگام به خط بخیه و ترمیم عضلات انجام شوند
> زمانبندی دقیق به نوع عمل (کامل/مینی، ترمیم دیستاز، لیپو همراه) و نظر جراح بستگی دارد. نکته کلیدی: تا وقتی جراح اجازه نداده، سراغ تمرینات سنگین و شکمی نروید.
فازبندی پیشنهادی (کلی و رایج)
1) از چند روز بعد تا حدود هفته 4–6: پایهسازی و پیشگیری از برگشت وزن
هدف: گردش خون، کاهش ورم، جلوگیری از سفتی، بدون کشش روی زخم
– پیادهروی سبک (بهترین ورزش این دوره): روزی چند نوبت کوتاه، بهتدریج طولانیتر
– تنفس دیافراگمی + فعالسازی ملایم عضله عرضی شکم (TA)
– دم: شکم نرم بالا بیاید
– بازدم: ناف را خیلی ملایم “به سمت داخل” بکشید (بدون زور، بدون حبس نفس)
– حرکات دامنهای ملایم: مچ پا، لگن، شانهها، کششهای خیلی سبک
اجتناب کنید از: کرانچ/درازونشست، پلانک، بالا آوردن پا، طناب، دویدن، وزنه سنگین، حبس نفس و زور زدن (مانور والسالوا).
2) حدود هفته 6 تا 12 (فقط با اجازه پزشک): تقویت کنترل مرکزی و عضلات پشتیبان
هدف: “کمربند مرکزی” قوی + باسن/پشت قوی، بدون فشار مستقیم زیاد روی خط وسط شکم
تمرینات Core مناسب (با پیشروی تدریجی):
– Pelvic tilt (تیلت لگن) + TA brace
– Dead bug (نسخه ساده)
– Bird-dog
– Pallof press (ضد چرخش با کش)
– Side plank (از زانو) و سپس نسخه کامل در صورت تحمل
تمرینات پایینتنه/باسن (برای فرم بهتر کمر-شکم):
– Glute bridge
– Hip hinge سبک (آموزش حرکت درست)
– اسکوات سبک/صندلی
– Step-up کوتاه
کاردیو کمفشار: دوچرخه ثابت، الیپتیکال سبک.
شنا/استخر: معمولاً بعد از بسته شدن کامل زخم و اجازه پزشک.
3) بعد از 3 ماه به بعد (اگر همه چیز پایدار و بدون درد): قدرتی کامل + چربیسوزی هوشمند
هدف: حفظ وزن، افزایش توده عضلانی، تثبیت تنه در حرکات روزمره
– تمرین مقاومتی تمام بدن 2–4 جلسه/هفته
– اسکوات/ددلیفت سبک تا متوسط (با فرم درست)
– پارویی (Row)، لت/کشپایین، پرس سینه/سرشانه سبک
– کاردیو 150 دقیقه در هفته (پیادهروی تند، دوچرخه، شنا) یا ترکیب با اینتروال ملایم در صورت تحمل
– ادامه تمرینات ضدچرخش و ضد اکستنشن برای شکم (Pallof، bird-dog، dead bug، plank پیشرفته در زمان مناسب)
چرا اینها به ماندگاری کمک میکنند؟
– کاهش چربی احشایی ⇒ شکم کمتر “از داخل” جلو میآید
– تقویت core عمیق (TA) + گلوت ⇒ لگن و ستون فقرات بهتر تراز میشوند، قوس کمر و بیرونزدگی شکم کمتر میشود
– قدرت کلی بدن ⇒ احتمال نوسان وزن کمتر و فرم شکم پایدارتر
علائم هشدار که باید تمرین را عقب بیندازید و پیگیری کنید
– درد تیز/کششی روی خط بخیه یا اطراف ناف
– برجستگی جدید خط وسط (خصوصاً با زور زدن)
– افزایش ورم غیرعادی، قرمزی/گرمی، ترشح
– حس “کش آمدن” واضح یا بدتر شدن فرم با تمرین