پروتز سینه زیر عضله یا روی عضله
انتخاب پروتز سینه زیر عضله یا روی عضله یک پاسخ واحد برای همه ندارد؛ به ضخامت بافت سینه، فرم فعلی (افتادگی)، سبک زندگی/ورزش، اندازهٔ ایمپلنتِ مدنظر و اولویتهای شما (طبیعیتر دیده شدن، درد کمتر، ریسکها) بستگی دارد. خلاصهٔ مقایسه:
گزینهها چیست؟
– روی عضله (Subglandular): ایمپلنت زیر بافت سینه و روی عضلهٔ سینهای.
– زیر عضله / زیر پکتورال (Subpectoral) یا دوپلین (Dual-plane): بخش بالایی ایمپلنت زیر عضله قرار میگیرد (در دوپلین، بافت/عضله طوری تنظیم میشود که نتیجه طبیعیتر شود).
– گاهی زیر فاشیا (Subfascial) هم مطرح میشود (بین این دو، ولی کاربردش وابسته به جراح و شرایط شماست).
روی عضله: مزایا و معایب
مزایا
– درد و اسپاسم کمتر و معمولاً ریکاوری سریعتر
– کمتر دچار “حرکت ایمپلنت با انقباض عضله” میشود (Animation deformity)
– در برخی موارد برای پر کردن پایین سینه و اصلاح بعضی فرمها بهتر جواب میدهد
معایب
– در افراد لاغر یا با بافت کم احتمال لبهدار شدن/قابل لمس شدن و چینخوردگی (Rippling) بیشتر است
– در بسیاری از مطالعات، ریسک کپسول سفت (Capsular contracture) در رویعضله کمی بالاتر گزارش شده (همهجا یکسان نیست ولی روند کلی همین است)
– ممکن است ماموگرافی کمی چالشبرانگیزتر شود (با تکنیکهای مخصوص قابل انجام است)
زیر عضله / دوپلین: مزایا و معایب
مزایا
– پوشش بافتی بیشتر → معمولاً ظاهر طبیعیتر در قسمت بالایی سینه (بهخصوص در افراد لاغر)
– معمولاً ریسک کمترِ کپسول سفت نسبت به رویعضله
– کاهش دیده شدن لبهها و rippling (باز هم به نوع ایمپلنت و بافت شما وابسته است)
معایب
– درد/فشار و محدودیت حرکت بیشتر در هفتههای اول
– امکان Animation deformity (تغییر شکل یا حرکت ایمپلنت هنگام انقباض عضله)، مخصوصاً در ورزشکارانِ سینه/پرس سینه
– در برخی فرمهای افتادگی/شلی پوست، ممکن است بهتنهایی کافی نباشد و لیفت لازم شود
معمولاً برای چه کسانی کدام بهتر است؟
زیر عضله/دوپلین بیشتر پیشنهاد میشود اگر:
– بافت سینه کم دارید یا خیلی لاغر هستید
– نگران طبیعی بودن خط بالای سینه و دیده شدن لبهها هستید
– میخواهید ریسک rippling کمتر شود
روی عضله بیشتر میتواند مناسب باشد اگر:
– بافت سینه کافی و پوشش خوب دارید
– ورزشهای درگیرکنندهٔ عضلهٔ سینه انجام میدهید و از animation میترسید
– ریکاوری سریعتر و درد کمتر برایتان مهمتر است
چند نکتهٔ مهم که تصمیم را عوض میکند
– افتادگی (Ptosis): اگر افتادگی دارید، جایگذاری بهتنهایی ممکن است کافی نباشد و لیفت سینه هم لازم شود.
– اندازه و پروفایل ایمپلنت: هرچه ایمپلنت بزرگتر/پوست کشسانی کمتر، ریسکهایی مثل rippling یا پایینافتادن بیشتر میشود.
– نوع ایمپلنت (سیلیکون/سالین)، سطح (صاف/تکستچر) و روش جراحی هم روی نتیجه و عوارض اثر دارد.
– برنامهٔ بارداری/شیردهی و سابقهٔ جراحی/عفونت/کپسول قبلی هم مهم است.
برای اینکه دقیق راهنماییتان کنم از طریق واتس اپ مشاوره نمایید
اگر این ۵ مورد را بگویید، میتوانم خیلی عملیتر جمعبندی کنم:
1) قد/وزن تقریبی یا لاغر/نرمال/پُر
2) الان سینهتان بافت کافی دارد یا خیلی کم؟ (تقریبی)
3) افتادگی دارید؟ (کم/متوسط/زیاد)
4) ورزش سینه (پرس سینه/شنا) انجام میدهید؟
5) سایز هدف: طبیعی و ملایم یا برجسته و بزرگ؟
برای مشاوره از طریق واتساپ لطفا کلیک کنید
- لطفا اگر اطلاعات پزشکی دارید ، ارسال کنید
- لطفا اگر بیماری دارید یا دارو مصرف می کنید ، اطلاع دهید
- لطفا نام و سن خود را بگویید
پروتز سینه زیر عضله چیست
پروتز سینه زیر عضله یعنی ایمپلنت (پروتز) را زیر عضلهٔ سینهای بزرگ (پکتورالیس ماژور) قرار میدهند، نه اینکه فقط زیر بافتِ خودِ سینه و روی عضله باشد.
دقیقتر: «زیر عضله» معمولاً یعنی چه؟
در عمل، در بسیاری از جراحیها منظور از زیر عضله یکی از این دو حالت است:
1) Subpectoral (زیر پکتورال)
بخش زیادی از ایمپلنت زیر عضله قرار میگیرد (معمولاً قسمت بالایی بیشتر زیر عضله است).
2) Dual-plane (دوپلین) – رایج و مهم
قسمت بالایی ایمپلنت زیر عضله است، اما عضله در قسمت پایینی تا حدی آزاد میشود تا ایمپلنت بتواند پایینتر و طبیعیتر بنشیند. این روش برای خیلیها نتیجه طبیعیتری میدهد، مخصوصاً اگر کمی افتادگی یا بافت کم داشته باشند.
(گاهی هم زیر فاشیا گفته میشود که زیر لایهٔ فاشیا و روی عضله است؛ این «زیر عضله» محسوب نمیشود.)
چرا زیر عضله انجام میدهند؟
– پوشش بیشتر روی ایمپلنت → لبهها کمتر دیده/حس میشود
– معمولاً ظاهر طبیعیتر در قسمت بالای سینه (بهخصوص افراد لاغر)
– غالباً کاهش احتمال چینخوردگی (rippling) و در بسیاری گزارشها کاهش ریسک کپسول سفت نسبت به روی عضله
معایب/نکات مهم
– درد و گرفتگی بیشتر در روزها و هفتههای اول
– امکان حرکت یا تغییر شکل ایمپلنت هنگام انقباض عضله (Animation deformity)، مخصوصاً در ورزشهایی مثل شنا/پرس سینه
– دورهٔ محدودیت فعالیت معمولاً کمی طولانیتر از روی عضله است
پروتز عضله روی عضله چیست
پروتز سینه روی عضله یعنی ایمپلنت را روی عضلهٔ سینهای (پکتورالیس) و زیر بافت خودِ سینه قرار میدهند. اسم پزشکیاش معمولاً Subglandular است (یعنی زیر غده/بافت سینه).
دقیقتر: لایهها کجاست؟
از بیرون به داخل:
پوست → بافت سینه (چربی/غده) → ایمپلنت → عضلهٔ سینه → دندهها
پس در «روی عضله»، عضله دستکاری کمتری میشود و ایمپلنت زیر بافت سینه مینشیند.
مزایای روی عضله
– معمولاً درد کمتر و ریکاوری سریعتر از زیر عضله
– تغییر شکل با انقباض عضله (Animation deformity) معمولاً کمتر است
– برای بعضی افراد با بافت کافی میتواند فرم خوبی بدهد
معایب/ریسکهای مهم
– اگر بافت سینه نازک/کم باشد: احتمال دیده شدن لبهها، موجدار شدن (rippling) و قابل لمس شدن ایمپلنت بیشتر میشود
– در بسیاری گزارشها، احتمال کپسول سفت (capsular contracture) نسبت به زیرعضله کمی بالاتر است
– ممکن است در برخی افراد ظاهر قسمت بالایی سینه کمتر طبیعی شود (بسته به بافت و نوع/اندازه ایمپلنت)
معمولاً برای چه کسانی مناسبتر است؟
– کسانی که بافت سینه کافی دارند (پوشش خوب روی ایمپلنت)
– افرادی که ورزشهای سنگینِ درگیرکننده عضله سینه انجام میدهند و نمیخواهند ایمپلنت با انقباض عضله حرکت کند
– کسانی که درد و دوره نقاهت کوتاهتر میخواهند
پروتز سینه دوال پلین چگونه است
پروتز سینه «دوال پلین» (Dual-plane) یک روش کاشت ایمپلنت است که در آن ایمپلنت هم زیر عضله و هم زیر بافت سینه قرار میگیرد؛ یعنی:
– بخش بالایی ایمپلنت زیر عضلهٔ سینهای (پکتورال) پوشیده میشود.
– بخش پایینی ایمپلنت بیشتر زیر بافت سینه (نه زیر عضله) مینشیند، چون جراح عضله را در قسمت پایین تا حدی آزاد میکند.
هدف این است که هم پوشش و طبیعیبودنِ قسمت بالایی بهتر شود، هم پایین سینه شکل طبیعیتری بگیرد.
دوال پلین چگونه انجام میشود؟ (ایدهٔ جراحی)
1) ایجاد فضای زیر عضله در قسمت بالایی (مثل زیرعضله کلاسیک)
2) آزاد کردن بخشی از اتصال عضله در پایین تا ایمپلنت بتواند پایینتر «بنشیند» و فرم قطرهاشکی/طبیعیتر ایجاد شود
3) در برخی موارد همراه با تنظیم بافت سینه روی ایمپلنت (بسته به افتادگی و نوع بافت)
انواع دوال پلین (بهصورت کلی)
جراحها معمولاً بر اساس درجهٔ نیاز به پایینآمدن و اصلاح افتادگی، آن را به چند سطح تقسیم میکنند (گاهی با نامهای Type I, II, III):
– Type I: آزادسازی کمتر؛ مناسب وقتی افتادگی کم است.
– Type II: آزادسازی بیشتر؛ برای کمی افتادگی/نیاز به اصلاح بیشتر شکل پایین.
– Type III: آزادسازی بیشتر و پایینتر؛ وقتی افتادگی خفیف تا متوسط هست ولی هنوز با ایمپلنت (و نه الزاماً لیفت کامل) قابل بهبود است.
> اینکه شما کدام «نوع» باشید با معاینه و اندازهگیریهای دقیق مشخص میشود.
مزایای دوال پلین
– ظاهر طبیعیتر در قسمت بالایی سینه (بهخصوص اگر بافت کم/بدن لاغر باشد)
– معمولاً کاهش دیده شدن لبهها و چینخوردگی (rippling) نسبت به رویعضله
– کمک به پر شدن بهتر قسمت پایین سینه نسبت به زیرعضله کلاسیک در برخی افراد
– برای بعضی موارد افتادگی خفیف میتواند نتیجه را بهتر کند (اما جای لیفت واقعی را همیشه نمیگیرد)
معایب/ریسکهای مهم
– معمولاً درد و محدودیت حرکتی بیشتر از رویعضله در هفتههای اول
– امکان حرکت/تغییر شکل ایمپلنت با انقباض عضله (Animation deformity)، هرچند شدت آن فردبهفرد است
– در ورزشکارانی که زیاد از عضله سینه کار میکشند، ممکن است این موضوع آزاردهندهتر باشد
– مثل هر روش ایمپلنت: ریسکهایی مثل کپسول، عفونت، خونریزی، عدم تقارن، جابجایی، نیاز به جراحی مجدد (که دربارهشان باید با جراح صحبت شود)
چه کسانی معمولاً کاندید خوبی هستند؟
– افرادی که بافت سینهشان کم تا متوسط است و میخواهند بالای سینه طبیعیتر شود
– کسانی که کمی افتادگی دارند و جراح تشخیص میدهد با دوال پلین میتوان فرم را بهتر کرد
– کسانی که از دیده شدن لبه ایمپلنت نگرانند
چه زمانی ممکن است دوال پلین انتخاب اول نباشد؟
– اگر ورزش سنگین سینه (پرس سینه سنگین/بدنسازی حرفهای) انجام میدهید و نگران حرکت ایمپلنت با انقباض هستید
– اگر افتادگی واضح دارید؛ در این حالت معمولاً لیفت سینه (با یا بدون ایمپلنت) مطرح میشود
آیا نوع برش های جراحی در این سه روش متفاوت است ؟
تا حد زیادی پروتز سینه زیر عضله یا روی عضله به نوع برش بستگی ندارد؛ «سه روش» (روی عضله، زیر عضله، دوالپلین) محل قرارگیری پروتز/پاکت داخلی هستند، نه نوع برش پوست.
نوع برش پوستی معمولاً یک انتخاب جداگانه است و میتواند با هر سه روش ترکیب شود—اما در عمل بعضی برشها برای بعضی شرایط مناسبتر یا رایجتر هستند.
1) برشهای رایج اصلاً چه هستند؟
معمولاً یکی از اینهاست:
– زیر سینه (Inframammary fold / IMF): در چین زیر سینه
– دور هاله (Periareolar): در مرز هاله و پوست
– زیر بغل (Transaxillary): در چین زیر بغل
(کمتر رایج: از ناف برای سالین، یا برشهای مربوط به لیفت سینه)
اینها «ورودی» هستند؛ بعد از ورود، جراح پاکت را روی عضله/زیر عضله/دوالپلین میسازد.
2) پس چه چیزی بین این سه روش واقعاً فرق میکند؟
– مقدار و محل جدا کردن بافتها داخل سینه
– در زیرعضله/دوالپلین: کار روی عضله و آزادسازیهای لازم بیشتر است
– در دوالپلین: علاوه بر زیرعضله، بخشی از عضله در قسمت پایین آزاد میشود تا پروتز پایینتر طبیعیتر بنشیند
یعنی برش پوستی میتواند همان باشد، اما کار داخلی متفاوت است.
3) آیا در عمل بعضی برشها با بعضی روشها بیشتر میآیند؟
بله، از نظر عملی/ترجیح جراح:
برش زیر سینه (IMF)
– با هر سه روش قابل انجام است و برای زیرعضله و دوالپلین بسیار رایج است.
– مزیت مهم: دید و کنترل بهتر روی پاکت، خونریزی، و تنظیم دقیق چین زیر سینه (بهخصوص در دوالپلین).
– معمولاً قابل پیشبینیترین اسکار است (در چین پنهان میشود).
برش دور هاله (Periareolar)
– با هر سه روش ممکن است.
– اما بهطور کلی ممکن است:
– ریسک تغییر حس نوک سینه یا مشکلات شیردهی (همهاش قطعی نیست، ولی جزو نگرانیهاست) بیشتر از IMF باشد، چون نزدیک مجاری و اعصاب است.
– به دلیل تماس با مجاری شیری/فلور پوست، بعضی جراحان آن را از نظر کپسول سفت کمی پرریسکتر میدانند (دادهها یکدست نیست، ولی این نگرانی در عمل وجود دارد).
– بیشتر وقتی انتخاب میشود که همزمان کار روی هاله/اصلاحات لازم باشد.
برش زیر بغل (Transaxillary)
– با هر سه روش ممکن است، ولی معمولاً برای پروتز زیرعضله بیشتر دیده میشود.
– نکته: تنظیم خیلی دقیق چین زیر سینه یا اصلاحات ظریف پاکت ممکن است سختتر باشد و اگر بعداً نیاز به جراحی ترمیمی باشد، گاهی برش جدید (مثلاً زیر سینه) لازم میشود.
4) یک استثنای مهم: اگر لیفت سینه لازم باشد
اگر افتادگی قابلتوجه داشته باشید و نیاز به ماستوپکسی (جراحی همزمان لیفت و پروتز سینه) باشد، نوع برشها کاملاً فرق میکند (دور هاله، عمودی، لنگری/کلید سوراخی) و دیگر فقط «برش پروتز» نیست.
جمعبندی کوتاه
– خودِ سه روش (روی عضله/زیر عضله/دوالپلین) الزاماً برش متفاوتی ندارند.
– برش پوستی جداگانه انتخاب میشود، ولی IMF معمولاً برای دوالپلین و زیرعضله کنترلپذیرتر و رایجتر است.
– اگر لیفت لازم باشد، برشها ماهیتاً متفاوت میشوند.